Bengeltje

Of: Anijsmelk in de babyfles

Vorige Start Omhoog Volgende

        Bengeltje is zeven jaar en woont in een kindertehuis. De groepsleiding wil of moet bepaalde weekends vrij zijn en de kinderen gaan dan naar huis. Maar zijn ouders zijn hiertoe niet in staat. Moeder is erg ziek en vader gehandicapt.

Het verhaal wordt verteld door de man die Bengeltje acht jaar lang in vele weekends en vakanties heeft opgevangen, ook toen deze weer thuis woonde – d.w.z. bij zijn vader; moeder is in de loop van de tijd gestorven. De erfenis was een verwaarloosde hond, die ‘dus’  bij de man werd afgegeven. De man komt ook met regelmaat bij de vader op bezoek en is dan ook even gezinshulp.

De aantrekkingskracht is wederzijds. De man geniet van de schoonheid en spontaniteit van de jongen. Deze geniet van de zorg, de aandacht en de mogelijkheden die de man biedt. Bengeltje geeft veel zoenen en er wordt gestreeld en gestoeid. Alle initiatieven gaan van de jongen uit.

De jongen is niet preuts, ook niet over zijn seksuele ontwikkeling. Hier is hij heel open en spontaan in. Na enkele jaren is er dan ook beperkt seksueel contact tussen de man en de jongen. De jongen initieert dit: vraagt er eenvoudigweg om. Later neemt de jongen het initiatief om dit aspect in de relatie af te bouwen. De man volgt de jongen in deze. De mate van intimiteit is steeds door de jongen bepaald.  

"Wat zal hij het fijn vinden"
zei iemand die ons kent
"als hij jou weer ziet
Hij houdt echt van je
weet je dat?"

- "Hoe zie je dat"
"Hij zal 't niet snel zéggen
maar ik zie het duidelijk
Hij houdt echt van je
Zeker weet ik dat"

De jongen is graag bij de man. Hij slaapt daar wel apart in, maar tot ver in zijn tienertijd was hij vrijwel elke nacht nat en kroop dan onbekommerd bloot bij de man in bed, die ook gewend was bloot te slapen. De volgende ochtend wordt er dan ook samen gedoucht en het beddengoed gedroogd en gewassen. Bengeltje bleef vaak nog wat bloot rondlopen dan: hij voelde zich dan vrij. Als er anderen kwamen, kleedde hij zich aan.  

De jongen kan zo zijn kindertijd (her)beleven in een prettige en veilige omgeving. Tot in lengte van jaren drinkt hij anijsmelk uit een babyfles. Ieder ziet dit en ziet het natte bed staan drogen.  

De man geniet ook van het contact. Ook hij kan iets van de kindertijd herbeleven, zij het indirect. De zorg vult een lege plek in zijn leven en wellicht ook in zijn persoonlijkheid. Hij geniet ook van de schoonheid van het joch. Deze beleving is meer als een esthetische beschreven dan als een seksuele. Het was de tijd dat de Spaanse jongetjes nog heel korte broekjes droegen.  

Er speelt meer in het verhaal.    

Bengeltje blijkt behoorlijk bengelachtig te zijn. Er was sprake van vroege verwaarlozing en mishandeling, met name door de moeder. Dat werkt door. Het is een lastig joch met flink wat agressiviteit in zich. Hij is verzot op messen en snel in conflict met zijn omgeving. 

Attente aanwezigheid, constant toezicht, regulering en het helpen oplossen van conflicten is dan onontbeerlijk. De man echter gaat hier kundig mee om, zo getuigen mensen die het meegemaakt hebben, alsook de vader en Bengeltje zelf toen hij groter werd. Er vindt duidelijk een zich hechten plaats en later weer een zich losmaken. De vorm verandert, het contact blijft.

Vertellen 

Langzaam, broksgewijs
komen verhalen uit hem los
Belangrijke verhalen, zegt hij

"Jij bent de enige
die ik echt vertrouw
en om wie ik geef"

      In de periode dat er beperkt seksueel contact was bleek dat dit de jongen rust gaf. De agressiviteit verdween eenvoudigweg.

Contact in een maatschappij 

Het contact speelt zich af in een maatschappij, de Spaanse, dus in een macho- en een heterocultuur voor jongens. In die omgeving overleeft het contact. Het contact wordt “vriendschap”  genoemd en een datum als ‘vijf jaar vriendschap’ wordt openlijk gevoerd met veel bezoek en cadeautjes. In die tijd kon dat nog.

Voor de jongen levert dit een ambivalentie en een zekere grilligheid op. De machocultuur trekt hem, maar hij wil ook het kind zijn in deze veilige omgeving niet missen. In de tijden dat de jongen de macho-kant kiest, wacht de man tot hij het andere weer vraagt en steeds gebeurt dit ook.  

Vervolg 1

Naarmate de jongen ouder wordt, wordt het contact iets losser. De jongen vindt mensen die de zorg over kunnen nemen en wel dichter bij zijn huis: een kinderloos echtpaar waar hij min of meer bij intrekt. Vooral de vrouw is gek met hem en noemt hem "mijn oogappel".

Vervolg 2

Het contact is tot in lengte van jaren aangebleven. In zijn twintiger jaren woont de jongeman nog een poos bij de man. Terugkijkend zegt hij dan 

“Jij bent degene die mij opgevoed heeft en dank zij jou ben ik goed terecht gekomen. Ik ben en blijf je dankbaar en ik zal dit nooit vergeten.” 

De jongen is destijds meerdere malen door de politie ondervraagd, maar heeft altijd resoluut geweigerd welke klacht dan ook maar in te dienen of welke belastende verklaring ook maar af te leggen.

Vorige Start Omhoog Volgende